Alex Hendrickx: ‘Soms snak ik ook gewoon naar een baan in de snackbar’

Verhalen / Erfgoed & Cultuur

Wil je vaker lezen over Bergen op Zoom?

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Waarin ben je geïntereseerd?

Bedankt voor je aanmelding voor onze nieuwsbrief!

Een gestructureerd leven? Dat zit er voor Alex Hendrickx (25) niet in. Als acteur reist hij al een paar jaar het hele land door, soms zelfs de landsgrens over. Gelukkig gaat de jonge Bergenaar goed op zo weinig structuur. “Vandaag is het maandag, toch?” Helaas voor hem vond ons interview op dinsdagochtend plaats… Tijd voor een goed gesprek!

Even bij het begin beginnen: wie is Alex?

Alex: “Dit vind ik zo’n rotvraag. Ik kan mezelf niet omschrijven. Ik heb werkelijk geen idee hoe ik ben, of in elk geval hoe ik dat moet benoemen. Natuurlijk, iedereen is ambitieus en probeert lief te zijn. Maar ik vind het cliché om dat over mezelf te zeggen. En trouwens… Ik heb ook weleens een dag zin om helemaal niks te doen. Dus ik kan in ieder geval zeggen dat ik niet consequent ben. Wel ben ik ontzettend dankbaar dat ik mag doen wat ik momenteel doe. Acteren in fantastische projecten.”

Ja, vertel eens! Wat doe je eigenlijk allemaal?

Alex: “Op dit moment reis ik het land door met de musical All Stars. We hebben er nu 62 voorstelling opzitten en er nog zo’n vijftig te gaan. Tot eind maart is dat de invulling van mijn leven. Wat er daarna komt? Dat zie ik dan wel. Ik leef van project naar project. Heerlijk vind ik dat. ‘Angst’ voor de toekomst of het niet hebben van werk heb ik niet echt. Ik voel aan alles dat ik nog niet uitgespeeld ben en vertrouw erop dat de kansen steeds op mijn pad komen. Er zijn periodes dat ik het heel rustig heb, maar die wisselen zich af met periodes dat ik het gigantisch druk heb en zelfs dubbele projecten doe. Dat is hoe mijn leven eruit ziet.”

Waar is die liefde voor het toneel bij jou ontstaan?

Alex: “Mijn moeder speelde jarenlang mee in de Bergse Ambtenaren Revue (BAR) in theater De Maagd in Bergen op Zoom. Samen met mijn zus Roosje en broer Martijn mocht ik altijd mee naar de repetities. En later ook het podium op. De leeftijdsgrens lag op een jaar of 7, maar ik stond als 6-jarig mannetje achter de schermen al mee te dansen en zingen.” Lachend: “Mocht ik alleen het podium nog niet mee op, helaas. Mijn moeder, broer en zus zijn degenen geweest die het hebben aangewakkerd bij me. Later ben ik een theatercursus gaan volgen bij het Centrum voor de Kunsten in Bergen op Zoom (CKB). Ik sloot me aan bij Bergse toneelverenigingen als de BOV, MusiCompany en de Vierschaar. En daarna wist ik: ik wil acteur worden.”

Je wist gelijk dat je professioneel verder wilde in het toneelwereldje?

Alex: “Ik wist het, en ik wist het niet. Ik heb vaak getwijfeld of het de goede keuze was. Dat twijfelen doe ik overigens nog altijd veel. Aan de ene kant ga ik heerlijk op het ongestructureerde leven van een acteur dat ik nu leid. Aan de andere kant verlang ik er soms ook gewoon naar om in een snackbar te werken. Dat je weet dat je over drie minuten de friet uit het vet haalt en het dan goed is. Dat je na je werkdag de deur achter je dichttrekt en klaar bent. Gewoon structuur dus eigenlijk…”

Maar met het talent als dat van jou is die snackbar aardig ondergeschikt…

Alex, lachend: “Ja, maar dan nog is het een keuze wat je doet met je talent. Eigenlijk vind ik het soms maar gek dat juist ik op die landelijke podia sta en niet mijn zus of broer. Zij zijn minstens zo getalenteerd, terwijl ik juist nog weleens uit de bocht kan vliegen als ik in de auto nummers zit mee te blèren. Tijdens onze vakanties, in de auto en op de camping, leerden zij me hoe ik de tweede stem kon zingen. Dat soort dingen. Daar ben ik ze nog altijd dankbaar voor.”

Je hebt al naast veel bekende Nederlanders gestaan, zowel op filmsets als op het toneel. Heeft het professionele werkveld je veranderd als persoon?

Alex: “Als je bedoelt of ik naast mijn schoenen ben gaan lopen: dat zeker niet. Integendeel. De overstap van amateur naar professioneel maakt eerder onzeker. Nu móet ik wel goed presteren, terwijl je bij de amateurs maar amateur bent. Dan is er wat meer geoorloofd. Gelukkig is mijn drive om uit elke productie het beste te halen groot. Het klinkt misschien cliché, maar ik probeer van elk project het hoogtepunt van het jaar te maken. Hét hoogtepunt uit mijn carrière? Dat was denk ik het meespelen in een Franse film, Gangsterdam. Vooral ook omdat het Franse filmwereldje zó anders is dan het Nederlandse. Daar word je op handen gedragen als acteur. Wil je cola light, maar is er alleen gewone cola? Nou, dan staat de tent op z’n kop. Een beetje bizar, maar ontzettend tof om eens mee te maken. Wat de toekomst me allemaal nog brengt, weet ik niet. Maar dat is oké. Ik heb genoeg dingen die ik leuk vind om te doen, dus ik geloof dat dat wel goed komt.”