André Verdult maakte van zijn hobby zijn beroep

Verhalen / Bedrijven

Wil je vaker lezen over Bergen op Zoom?

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Waarin ben je geïntereseerd?

Bedankt voor je aanmelding voor onze nieuwsbrief!

André Verdult had een prima baan. Eentje die goed verdiende, ook. Maar hij moest er wel tien jaar voor van Bergen op Zoom naar Den Haag. Dus toen hij de mogelijkheid kreeg om te stoppen, besloot hij van zijn hobby zijn beroep te maken: hij ging fulltime aan de slag met glas-in-lood.

André was facilty manager in de zorg. ,,De architect zorgde voor de muren, wij voor de inrichting. We bedachten een compacte badkamer, de domotica. Zo hebben we een ouderenhotel in Scheveningen gebouwd en een restaurant. Heel leuk werk, daar kon ik me echt in uitleven.”

Vijf uur reistijd

In het begin viel de reis van Bergen op Zoom naar Den Haag wel mee. Een uurtje met de trein. ,,Maar er kwamen meer stations, andere reistijden. Op een gegeven moment had ik vijf uur reistijd op een dag. En dan moest er niks gebeuren.” Het brak hem steeds meer op, dus toen hij bij een reorganisatie op zijn zestigste kon stoppen, besloot hij die kans aan te grijpen. Werken met glas-in-lood deed hij toen al een tijd. ,,Ik had, naast mijn werk, een opleiding gedaan aan de Stedelijke Academie in Berchem. Zes jaar, drie keer per week. Monumentaal vlakglas en restauratie. Maar in mijn derde jaar kwam ik er achter dat ik objecten ook heel leuk vind om te maken. Schalen, vazen, sieraden.”

Tatteljee

Aan de Van Konijnenburgweg heeft André zijn bedrijf Tatteljee, waar hij met veel plezier werkt. ,,Met aan de ene kant schildersbedrijf en aan de andere kant een bedrijf in interieurbouw. Past goed samen.” Hij maakt vrij werk (te koop bij de Makers van Bergen op Zoom) en restaureert bijvoorbeeld kerkramen. ,,Er is heel veel werk. Als ik in Den Haag zou zitten, zou ik omkomen in het werk, ook omdat ik daar natuurlijk nog een netwerk heb. Maar ik heb de luxe dat ik er niet van hoef te leven. Als het te groot wordt, moet ik personeel aannemen en dat wil ik helemaal niet. Kijk, een paar kerkramen doe ik met plezier. Maar een hele kerk hoef ik niet te restaureren. Het moet leuk blijven. Natuurlijk heb ik deadlines, maar het voelt nog steeds meer als hobby dan als werk.”