Bart Nieuwkoop: ‘Ik ben niet ineens een ander persoon omdat ik in het eerste elftal van Feyenoord speel’

Verhalen / Erfgoed & Cultuur

Wil je vaker lezen over Bergen op Zoom?

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Waarin ben je geïntereseerd?

Bedankt voor je aanmelding voor onze nieuwsbrief!

Hij werd vorig jaar verkozen tot sportman van het jaar van Bergen op Zoom. Nu, een jaar later, kijken we met de Bergse Feyenoord-speler Bart Nieuwkoop (22) terug op die avond én op de rest van zijn leven, dat zich inmiddels afspeelt tussen Bergen op Zoom en Rotterdam…

Bart, vertel! Hoe kom je binnen als speler bij Feyenoord?

Bart, lachend: “Daar is wel wat aan vooraf gegaan. Ik heb jarenlang als klein ventje, vanaf mijn vierde, gevoetbald bij de Tholense Boys. In de tussentijd ben ik zelfs even gestopt met voetballen omdat ik er minder plezier aan beleefde. Maar mijn broers voetbalden door, en op den duur begon het toch weer te kriebelen. Een van mijn broers stroomde door naar RBC, dat toen nog een professionele club was. Toen ik eens mee mocht naar een proeftraining wist ik: dit wil ik ook.”

En je mocht gelijk bij RBC komen spelen?

Bart: “Dat ging vrij vanzelf inderdaad, maar niet lang na mijn komst ging de club failliet. Veel spelers moesten terug naar de amateurclub waar ze vandaan kwamen. Gek genoeg kreeg ik op dat moment post van Feyenoord, of ik daar wilde komen spelen. Dat was voor mij het moment dat ik dacht: ik kan wel wat! Hoewel ik eigenlijk in eerste instantie niet écht besefte dat ik echt bij Feyenoord zou gaan spelen. Na die brief ging ik met mijn ouders naar Rotterdam om te praten met de club. Pas na twee gesprekken besefte ik dat het echt was, dat ik echt bij Feyenoord zou gaan spelen.”

Dan ziet je leven er ineens heel anders uit…

Bart: “Klopt! Ik zat op de middelbare school in Bergen op Zoom, maar moest nu naar een middelbare school in Rotterdam. Een speciale school voor profvoetballers, waarbij training en school op elkaar afgestemd is. Elke dag met het OV van Tholen, waar ik toen nog woonde, naar Rotterdam. En elke dag school, trainen, school, trainen. Best pittig, maar ik heb nooit getwijfeld. Ik wist: dit wil ik. Daar heb ik alles voor over. Met dat doel voor ogen heb ik mijn schooltijd afgerond en ben ik in het eerste van Feyenoord beland.”

Zat die discipline altijd al in jou?

Bart: “Ik denk het onbewust wel. Er zijn altijd verleidingen en ontmoedigingen waar je je niet door moet laten afleiden of door uit het veld moet laten slaan. Dat is mij altijd wel goed afgegaan.Ik weet nog dat ik op de basisschool vertelde dat ik profvoetballer wilde worden en de juf mij ervoor behoedde dat er maar weinig mensen profvoetballer zijn. Ik antwoordde haar met een glimlach op mijn gezicht: ‘het hoeft er in deze klas ook maar ééntje te zijn’. Zolang je gelooft in jezelf, kun je ver komen.”

Wat is tot nu toe een hoogtepunt geweest in je carrière bij Feyenoord?

Bart: “Zonder twijfel de kampioenswedstrijd in 2017. De club werd na achttien jaar weer kampioen, en het feit dat ik aan die prestatie mocht bijdragen… Ja, dat is fantastisch! Verder is voor mij elke wedstrijd die we winnen een hoogtepunt. En de award die ik vorig jaar won op het sportgala in Bergen op Zoom natuurlijk ook. Ik ging er eigenlijk vrij open in. Samen met mijn vriendin en wat vrienden trok ik naar De Maagd, niets te verliezen. Dat ik de award uiteindelijk won voelt een beetje als een kroon op mijn werk. Een stukje waardering in mijn eigen stad. Heel mooi.”

Hoe is het om deelgenoot te zijn van het ‘grote voetbalwereldje’?

Bart: “Het zit niet in mij om te gaan zweven of me anders voor te doen omdat ik profvoetballer ben geworden. Ik ben opgegroeid in Tholen en Bergen op Zoom en heb van mijn ouders een vrij nuchtere opvoeding gehad. Doe maar lekker normaal, dat is genoeg. Die mentaliteit heb ik altijd behouden, ook in de vier jaar dat ik in het eerste elftal van Feyenoord voetbal. Mijn ouders zijn trots op me, maar net zo trots op mijn andere broers, die bij de Tholense Boys spelen. Soms verkiezen ze een wedstrijd in Tholen boven de Kuip. Dat vind ik alleen maar leuk. Ik wil geen voorkeursbehandeling omdat ik toevallig in het eerste van Feyenoord speel.”

Wat zijn jouw ambities voor de toekomst? Bij welke club zou je nog weleens willen spelen?

Bart: “Mij gaat het niet zozeer om een bepaalde club bereiken. Wat ik als de echte uitdaging zie is alles uit mezelf haal, bij welke club dan ook. Maar in eerste instantie bij Feyenoord natuurlijk. Ik wil mezelf ‘s ochtends in de spiegel kunnen kijken en dan beseffen dat ik alles uit mezelf haal en heb gehaald. Of mijn top nou bij Feyenoord ligt of in een andere club, dat zien we dan wel. Voor nu ben ik blij met wat ik al gepresteerd heb. Feyenoord zit diep in mijn hart geworteld.”