Bergse steentjes: wonen in een voormalig kerkje in de Bergse binnenstad

Verhalen / Wonen

Wil je vaker lezen over Bergen op Zoom?

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Waarin ben je geïntereseerd?

Bedankt voor je aanmelding voor onze nieuwsbrief!

Een voormalig kerkje aan huis, in hartje Bergen op Zoom? Het kan! De Moeregrebstraat 72 staat in de verkoop. Wij namen een kijkje bij Albert en Petra Weijts, die 25 jaar met plezier in het pand woonden…

Op de gevel van de woning, die als rijksmonument is opgenomen, staat met sierlijke letters “Het Wapen van Frankrijk” geschilderd. Bij de eerste aanblik aan de buitenkant lijkt het gewoon maar één van de vele sfeervolle woninkjes aan de Bergse Kaai. Maar niets is minder waar… Eenmaal hartelijk ontvangen door Albert en Petra leidt hij ons via de woonruimte door een deur die voor een grote verrassing zorgt. Achter deze deur schuilt een enórme ruimte. De ruimte van het oude kerkje. Schitterend afgewerkt, en toch ook in historische stijl gelaten. Albert glimlacht trots. “Mooi he?”

Wij kijken onze ogen uit in de ruimte die ooit als kerkje diende. Het hoge plafond, de oude ramen… We stellen ons voor: een expositieruimte, een unieke werkplek voor jonge ondernemers, of gewoon een machtig mooie woonruimte. Er kan zoveel hier. Albert en Petra kozen jarenlang voor iets anders: het werd hun opslag voor de meubelwinkel die ze runden in de Bergse binnenstad. Albert: “Wij zochten zo’n dertig jaar geleden specifiek naar een woning met opslag. In onze meubelwinkel konden we geen voorraden kwijt, dus dat was een vereiste voor onze toekomstige woning. Toen we dit pand tegenkwamen, waren we allebei meteen verkocht. Dit moest het worden.”

Voordat Petra en Albert hun intrek namen in de Moeregrebstraat 72, was het voormalige kerkje in handen van verschillende eigenaren en diende het al enkele jaren als opslagplaats. Daarvoor zat er tot 1956 een vestiging in van het Leger des Heils. En weer daarvoor diende het als kerkje van de Christelijke vereniging Nehemia. Zij hadden het pand in gebruik van 1876 tot 1929. Albert vertelt met liefde over de geschiedenis van het pand. “Deze woning ademt historie, daar moet je zuinig op zijn. Wij hebben er alles aan gedaan om het pand in ere te herstellen, maar wel met behoud van zoveel mogelijk oude elementen.”

De woning is gesplitst in twee delen: het voormalige kerkje en het woonhuis. Albert: “Het woonhuis was jarenlang verwaarloosd toen wij het kochten. Muren brokkelden af. En toen we de houten vloer optilden, kwam er een blauwe plavuizen vloer tevoorschijn. Daaronder lagen weer drie lagen vloeren, kwamen we achter. Waarom dat zo is, is nog altijd een vraagteken. Maar we denken dat het komt omdat het water van de haven, die toen nog open was, heel snel binnenliep. Bij andere woningen hier in de straat zijn bijna allemaal trappetjes voor de deur. Een verhoging dus, wij denken om die reden. Maar het blijft gissen.”

Het bedrijf van Petra en Albert is inmiddels niet meer. In het voormalige kerkje werden de laatste jaren regelmatig kunsttentoonstellingen georganiseerd. Nu is het voor Petra en Albert tijd om verder te kijken. “We zijn beiden nog gezond en vinden het tijd om een volgende stap te zetten. We hopen dat de ruimte een mooie nieuwe bestemming en eigenaar krijgt. Want dat verdient het.”