Eric Elich verlaat zijn narrenpad: ‘Ik zal altijd een beetje Nar blijven’

Verhalen / Erfgoed & Cultuur
Eric Elich

Wil je vaker lezen over Bergen op Zoom?

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Waarin ben je geïntereseerd?

Bedankt voor je aanmelding voor onze nieuwsbrief!

Het is 1997 als Bergenaar Eric Elich door Stichting Vastenavend wordt gevraagd de nieuwe Nar van ‘t Krabbegat te worden. Een week de tijd heeft hij om erover na te denken. Maar een dag is voldoende. Deze rol is hem op het lijf geschreven. “Ik bén een Nar, ik hoef maar weinig te acteren in mijn pak.”

Na 22 uitbundige jaren gaat voor de energieke Eric dit weekend zijn laatste Vastenavend als Nar van start. Op 13 februari – de laatste dag van de Vastenavend en tevens de dag dat hij 50 jaar wordt – draagt hij zijn narrestokje over. Of hij opziet tegen dat afscheid? “Nee hoor, vooralsnog heb ik net zoveel zin in deze Vastenavend als alle andere jaren. De leut is alweer voelbaar in mijn lijf, ik ga ervan genieten zoals ik altijd heb gedaan. Een Nar die de hele Vastenavend met tranen in zijn ogen loopt, daar zit niemand op te wachten toch?”

Ook voor een zwart gat is Eric niet bang. Sterker, hij heeft zin in de toekomst, in nieuwe dingen. “Momenteel ben ik mijn boek over de Nar van d’n Òòg’eid aan het afronden, dat hoop ik na de Vastenavend uit te brengen. Met dat boek wil ik laten zien dat het Nar zijn meer is dan ‘erremkes ‘om’òòg’. Ik heb gezien hoe breed de culturele maatschappelijke functie van de Vastenavend is. Het is een feest waarbij creativiteit ontzettend belangrijk is en waaraan iedereen mee mag doen. De komende jaren ga ik mijn eigen ‘Vastenavendwereldreis’ maken. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe er in andere landen en steden carnaval gevierd wordt. Hoe ze daar wagens bouwen, hoe ze daar organiseren.”

De komende jaren ga ik mijn eigen ‘Vastenavendwereldreis’ maken

De bel gaat als we aan tafel zitten met Eric. “Nog meer bezoek?”, zegt hij. Om vervolgens vol goede zin de deur te openen. “Hé, Ko!” Vijf minuten later komt hij terug met een bedankgedicht en een boekje speciaal gemaakt voor Eric, door Ko van de Ketterij. “Zo gaat het sinds 11-11 dus de hele tijd. Ik krijg ontzettend veel bedankjes, bloemen en kaarten. Andere mensen zijn meer bezig met mijn vertrek dan ikzelf. Dat is het mooie van Vastenavend: het zit in de harten van Bergenaren. In mijn 22 jaar als Nar heb ik de Vastenavend overigens wel zien veranderen, vooral in uiterlijke dingen. Zo is de aankomst met de trein overgegaan in de Blauwe Schuit. De communicatiekanalen zijn velen malen groter geworden. Maar de basis is altijd gebleven: dit feest zit in ieders hart. En dat is bijzonder om te zien.”

Dat Eric dit jaar afscheid neemt, is geen heel doordachte keuze. “Het is niet dat ik het niet leuk meer vond of me te oud begon te voelen, integendeel. En ik ben ook helemaal geen cijferfetisjist hoor, maar het viel nu allemaal zo mooi samen. Ik heb 22 jaar als Nar gediend én word vijftig jaar in diezelfde week. 2018 bij elkaar opgeteld is ook nog eens 11! Een mooi moment om verder te kijken. Mijn voortuin ben ik alvast aan het vrijmaken voor alle Abrahams die zullen komen”, lacht hij. “Kom maar op, óp naar de volgende 50 jaar!”