Greetje Dietvorst: ‘Een Amateur Musical Award is een kroon op ons werk, maar absoluut geen must’

Verhalen / Erfgoed & Cultuur

Wil je vaker lezen over Bergen op Zoom?

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Waarin ben je geïntereseerd?

Bedankt voor je aanmelding voor onze nieuwsbrief!

De beste amateurmusical van Nederland: die indrukwekkende prijs won de Bergse Operette Vereniging (BOV) vorig jaar november in het Carré in Amsterdam met hun productie van The Wiz. Voor choreografe Greetje Dietvorst (38) een absoluut hoogtepunt uit haar carrière. Aanstaande maandag staat ze met ‘haar’ Bergse club opnieuw op het podium van de Amateur Musical Awards, dit keer in het Nieuwe Luxor Theater in Rotterdam. Tijd voor een goed gesprek…

Allereerst: wie is Greetje? Een geboren danseres..?

Greetje, lachend: “Nee, eigenlijk is mijn liefde voor dansen pas heel laat ontstaan. Ik heb als klein meisje wel een jaar of twee op kleuterballet gezeten, maar gek genoeg trok me dat toen nog niet zo. Daar ben ik mee gestopt om vervolgens bij de zeeverkenners te gaan, iets compleet anders. Pas toen ik een jaar of 16 was en een keertje mee ging naar de balletles van een vriendin, dacht ik: hee, dat lijkt me leuk! Ik weet nog dat haar docent mij vroeg of ik het vaker deed. Ze zag iets in me. Dus toen besloot ik op balletles te gaan. Niet veel later werd ik aangenomen op de dansacademie in Tilburg, eigenlijk vrij spontaan dus.”

Bijzonder verhaal! Heb je geen spijt dat je niet eerder in je jeugd al bent gaan dansen?

Greetje: “In het begin zei ik weleens tegen mijn ouders: ‘waarom hebben jullie me niet meer gepusht om met ballet door te gaan?’ Dan had ik het Koninklijk Conservatorium kunnen doen en professioneel ballerina kunnen worden. Maar achteraf ben ik blij dat dat niet mijn weg is geweest. Die opleiding is vreselijk zwaar. Hoewel de dansacademie óók pittig is, zit er nog wel een verschil in. Ik heb nu een normale jeugd gehad in plaats van een jeugd die voornamelijk in het teken staat van ballet, ver weg van thuis.”

De dansacademie klinkt heel leuk: heel de dag dansen…

Greetje: “Precies dat is wat mensen denken van deze opleiding. Dat kan ik ze ook niet kwalijk nemen, mensen kennen de opleiding vaak niet. In werkelijkheid is de dansacademie loodzwaar, zowel fysiek als mentaal. Wij moesten elke dag van 8 tot 18 uur dansen en in de avonduren stage lopen. Ik viel kilo’s af. Elke avond en elk weekend was ik compleet uitgeput. Als ik eens een tussenuur had, moest ik echt even bijslapen op mijn studentenkamer.” Lachend: “Geen heel wilde studententijd, dus. Ook mentaal was het best een dingetje; het werk ligt na de studie niet voor het oprapen en je vriendinnen van de studie zijn ineens ook je concurrenten. Minstens twee keer per jaar tijdens de studie had ik wel een moment dat ik dacht: ik stop ermee. Maar de wil om door te gaan is altijd sterker geweest. Nu ben ik blij dat ik heb doorgezet.”

Inmiddels ben je professioneel dansdocent?

Greetje: “Klopt! Al twaalf jaar mag ik danslessen verzorgen op het Centrum voor de Kunsten in Bergen op Zoom (CKB). Daarnaast werk ik als freelancer voor losse dansopdrachten en geef ik les op de Nieuwe Nobelaer in Etten-Leur. En ik ben al acht jaar onderdeel van het professionele artistiek team van de BOV. Als ik het heb over hoogtepunten in mijn carrière… Dan speelt de BOV wel een grote rol. Elke productie die we in het voorjaar wegzetten op het podium van Theater De Maagd is voor mij weer een waar hoogtepunt. Met de awards die we de afgelopen twee jaar wonnen tijdens de Amateur Musical Awards als kroon op ons werk. Daar ben ik echt heel trots op.”

Hoe is het om voor een amateurclub als de BOV, waarbij de lat vrij hoog lijkt te liggen, te mogen werken?

Greetje: “Acht jaar geleden werd ik door mijn collega bij het CKB gevraagd of ik haar wilde bijstaan in de choreografie van de BOV. Dat hebben we vervolgens drie jaar samen gedaan, daarna werd mij gevraagd het stokje van haar over te nemen. Ineens was ik verantwoordelijk voor alle choreografieen van de BOV. Best spannend want wat mensen op het podium zien is jouw product. Dat wordt vervolgens wel of niet gewaardeerd door het publiek. In het begin dacht ik echt: kan ik dat wel, de hele choreografie voor de BOV in mijn eentje verzorgen? Ben ik daar wel goed genoeg voor? En inderdaad, de lat ligt behoorlijk hoog bij de BOV. Maar als je ziet wat er uit onze leden komt ligt die lat naar mijn idee op de juiste hoogte. Ja, daar kan ik echt alleen maar ontzettend trots op zijn.”

In het begin dacht ik: kan ik dat wel, de hele choreografie voor de BOV in mijn eentje verzorgen?

Is die onzekerheid typerend voor wie jij bent?

Greetje: “Ja, eigenlijk wel. Dat maakt het in mijn vakgebied soms wel lastig; mijn onzekerheid is soms mijn valkuil. Gelukkig is de samenwerking binnen het artistieke team open, eerlijk en resprectvol waardoor ik het vertrouwen krijg dat het goed is wat ik doe. Iedereen bij de BOV tilt elkaar naar een next level, als het ware. Dat maakt werken voor de BOV zo fantastisch leuk. Als je me tien jaar geleden had gezegd dat ik nu voor de BOV zou werken, had ik geantwoord: ‘nee joh, zo’n showgirl ben ik helemaal niet’. Ik ben immers opgeleid voor klassiek en moderne dans, niet voor musical. Maar eerlijk is eerlijk: ik vind het geweldig om nu de dans voor deze musicals van de BOV te mogen verzorgen.”

De BOV is dit jaar genomineerd in vier categorieën, waaronder opnieuw de categorie voor beste amateurmusical van Nederland. Gaan jullie weer met een award naar huis?

Greetje: “Natuurlijk hopen we erop, maar het is geen must. Het feit dat we als Bergse club uit ruim tachtig verenigingen uit heel Nederland zijn genomineerd in vier categorieën en op het podium van de Nieuwe Luxor mogen staan, is al een prijs op zich. Daarvan gaan we volop genieten met z’n allen, en die award? Dat is mooi meegenomen.”