Nina Verharen: ‘Een eigen concert in Theater De Maagd lijkt me fantastisch!’

Verhalen / Erfgoed & Cultuur

Wil je vaker lezen over Bergen op Zoom?

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Waarin ben je geïntereseerd?

Bedankt voor je aanmelding voor onze nieuwsbrief!

Het was haar vader die de Bergse Nina Verharen (19) een gitaar gaf toen ze 8 jaar oud was. Vorig jaar overleed hij aan ALS, maar de gitaar is des te dichter bij Nina komen te staan. Haar grote droom? Een mooi pand in de Bergse binnenstad waar les gegeven wordt, ambitieuze jongeren op een laagdrempelige manier muziek kunnen maken en een biertje kan worden gedronken. Wij spraken met Nina over haar leven, dromen en ambities…

Even voorstellen: wie is Nina?

Nina: “Aangenaam! Ik ben Nina Verharen, 19 jaar, geboren en getogen in Bergen op Zoom. Op dit moment ben ik bezig aan een studie tot muziekdocent. Muziek is de rode draad in mijn leven, eigenlijk dankzij mijn vader. Hij draaide toen ik klein was altijd muziek uit de jaren 60. Ik was daar verzot op. Maar ja… Dan kom je op de middelbare school en is het niet bepaald cool als je naar muziek van The Beatles luistert. In het begin liep ik daar tegenaan en besloot ik mee te gaan met de rest, door hippere muziek te luisteren. Maar eerlijk waar? Ik vond er niets aan. Dus toen ik een jaar of 13 was besloot ik als opstandige puber: ik doe lekker wat ik wil, waar ik blij van word. Ik ga muziek luisteren die mij blij maakt en kleding dragen waar ik me prettig in voel.”

Je bent nog vrij jong, maar weet goed wat je wilt en waar je voor staat. Waar komt dat vandaan?

Nina: “Ik denk dat ik door mijn bewogen verleden al vroeg volwassen ben geworden. Op school werd ik veel gepest omdat ik groot ben, altijd al geweest. Toen ik 5 jaar was zijn mijn ouders gescheiden. En toen ik vervolgens 9 jaar was werd mijn moeder ziek, ze kreeg borstkanker. Terwijl zij ziek was, kreeg mijn vader ALS. Dat hebben mijn ouders de eerste twee jaar voor me verborgen gehouden omdat mijn moeder ook nog ziek was en ze me dat wilden besparen. Achteraf gezien ben ik daar wel blij om. De borstkanker van mijn moeder was al pittig, evenals de worsteling met mezelf op school, ik was een pittige puber. Mijn moeder is inmiddels genezen verklaard, maar mijn vader overleed vorig jaar aan zijn ziekte.”

Dat moet moeilijk zijn geweest. Heeft muziek hierin een belangrijke rol gespeeld voor je?

Nina: “Je hoort weleens dat mensen goede nummers schrijven wanneer ze intens verdrietig zijn. Dat is in mijn geval niet zo. Als ik intens verdrietig ben, loop ik juist vast. Pas als zo’n deprimerende bui wat inzakt, kan ik weer muziek maken. Onlangs heb ik als singersongwriter mijn eerste EP gelanceerd, met daarop onder andere een nummer over mijn vader. Daar ben ik best trots op.”

Wist je al vroeg dat je ook op professioneel vlak verder wilde in muziek?

Nina, lachend: “Ik wel, ja. Maar voor mijn ouders en leraren heb ik dat een beetje verborgen gehouden. Ik zat op het vwo, maar wilde veel liever tijd besteden aan muziek maken dan aan ingewikkelde toetsen. Dus koos ik er stiekem voor om mezelf gecontroleerd een stapje te laten zakken, naar de havo. Mijn ouders dachten dat ik moeite had met de lesstof, maar dat was niet zozeer het geval. Ik wilde gewoon meer tijd voor muziek. Uiteindelijk heb ik dat uitgesproken en hebben ze me gesteund. Mijn eerste idee was om naar de Rockacademie in Tilburg te gaan, maar daar vonden ze me met mijn 17 jaar nog wat te jong. Ondertussen was ik al begonnen met het geven van gitaarles aan verschillende mensen. Binnen no-time had ik zo wat leerlingen die ik verder mocht helpen. En dus besloot ik dat ik daar meer mee wilde doen, dat lesgeven. Inmiddels volg ik de opleiding tot muziekdocent en loop ik stage op mijn oude middelbare school, RSG ‘t Rijks.”

Heb je nog dromen voor de toekomst?

Nina: “Als ik denk aan de toekomst, zie ik helemaal voor me hoe dat eruit ziet: een prachtig pand in de binnenstad van Bergen op Zoom waar ik muzieklessen geef, ambitieuze jongeren welkom zijn om muziek met elkaar te maken en waar concerten plaatsvinden van jonge talenten, onder het genot van een biertje. Zo’n plek mis ik nog in Bergen op Zoom. Als puber denk je overigens dat grotere steden dan Bergen op Zoom veel leuker zijn om in te wonen, maar nu ik elders heb gewoon kan ik alleen maar denken: ik wil terug naar Bergen op Zoom! Deze stad is zo cultureel. Nog een droom: een eigen concert in Theater De Maagd. Dat lijkt me fantastisch! Dat mensen een kaartje kopen voor Nina Verharen… Dromen mag, toch?”