Ro & Ad Architecten: ‘Elk commentaar beschouwen we als compliment’

Verhalen / Bedrijven
Ro Koster en Ad Kil

De wereldberoemde Mozesbrug en de indrukwekkende toren Pompejus in Halsteren, het Ravelijn in Bergen op Zoom… Al deze bijzondere bouwwerken zijn ontworpen door Ro Koster en Ad Kil, samen het succesvolle architectenduo Ro&Ad. Toch was het succes van de twee heren er niet meteen. “Tijdens onze eerste poging tot samenwerken, kwamen we erachter dat onze ego’s nogal groot waren”, aldus een grinnikende Ad. “Dat ging dus niet werken.”

In horecakeet De Schaft op Fort de Roovere, met uitzicht op de toren Pompejus, spreken we met Ad over hun werk als architect. En over hun roem in Bergen op Zoom en inmiddels ook buiten de eigen landsgrenzen. Want dat is hoe het er met Ro en Ad voorstaat: wereldwijde bekendheid. Ad: “In 2010 bracht een filmploeg van het Engelse Sky TV een bezoek aan de Mozesbrug op Fort de Roovere. Sindsdien stromen er reacties binnen uit Japan, Rusland, Oekraïne, Noorwegen, Letland…”

Zelf zijn ze er nuchter onder. Ad: “Het gaat er ons niet om de grootsten ter wereld te worden. Als we maar werk mogen doen waar wij blij van worden, zijn we al gelukkig. Dat lukt nu steeds beter, dus we prijzen onszelf zeer gelukkig.” Het doel van Ro en Ad is de laatste jaren steeds duidelijker geworden: bijzondere objecten ontwerpen die één zijn met de natuur en de natuur daarmee zelfs versterken.

Ik ben er van overtuigd dat je pas groots kunt acteren, als je groots denkt

Ad legt uit hoe ze op dat pad zijn geraakt: “Eigenlijk heb ik vroeger nooit gedacht dat ik later architect zou worden. Ik moest mijn toekomst echt nog uitdenken tijdens mijn studie. In eerste instantie begon ik aan een studie werktuigbouwkunde, maar daar ontdekte ik dat dat veel te gedetailleerd voor mij was. Ik ben meer van de grote lijnen.” Toch studeerde hij af. Daarna volgde er een vervangende dienstplicht in Amsterdam, waar hij Ro ontmoette. “Ro had op de LTS, MTS en de kunstacademie gezeten. In de trein spraken we samen eindeloos over onze liefde voor ontwerpen en architectuur. Ik had toen al mijn eigen bureautje en Ro ook. Maar onze eerste samenwerking strandde omdat onze ego’s te groot bleken. Als we anders over dingen dachten, kwamen we er niet uit.”

Ad: “In het begin deed ik alles wat op mijn pad kwam. Zelfs een simpele dakkapel pakte ik aan. Niet veel later besloten Ro en ik toch weer een samenwerking aan te gaan, voor ons gevoel kwamen we in ons eentje niet verder. Toen we samen in de auto zaten op weg naar een klant, vroeg ik hem: ‘Ro, wat wil jij nou echt?’, waarop Ro antwoordde: ‘ik wil de wereld redden.’ Op mijn beurt zei ik weer: ‘maar de wereld moet er ook nog leuker op worden.’ We dachten ineens groots, alsof we de wereld aankonden. Nu ben ik er van overtuigd dat je pas groots kunt acteren als je groots denkt.”

Mensen hóeven ons werk niet mooi te vinden

Het grootste denken bracht Ro en Ad verder. Niet veel later gingen ze samen de wereld over voor verschillende projecten. En toen sloeg de crisis toe. “Drie enorme opdrachten vielen ineens weg, waaronder een grote opdracht in Qatar. Stonden we ineens met lege handen… Maar juist dat moment is onze redding geweest. We hadden eindelijk weer ruimte om te bedenken wat we nou écht wilden doen in het leven. Conclusie? Duurzaam ontwerpen, met projecten waarin de mensen weer onderdeel worden van het ecosysteem van de wereld.”

Hun laatste grote project was de toren Pompejus op Fort de Roovere in Halsteren. Een indrukwekkend, maar ook opvallend verschijnsel te midden van de natuur. Het bouwwerk zorgt dan ook voor een verscheidenheid aan reacties. Ad: “Vooral online roepen mensen maar wat. Dat is lekker makkelijk natuurlijk. Maar mensen hóeven het ook niet mooi te vinden. Juist dat er zoveel verschillende reacties op onze ontwerpen komen, vind ik mooi. Dat betekent dat het iets losmaakt in mensen. Dat het emoties naar boven brengt. Dat hoeft niet per se positief te zijn. Het is heel smaakgevoelig wat wij maken. Ieder commentaar beschouw ik als een compliment.”