Rodney den Broeder: ‘Je moet je lat realistisch hoog leggen’

Verhalen / Erfgoed & Cultuur

Wil je vaker lezen over Bergen op Zoom?

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Waarin ben je geïntereseerd?

Bedankt voor je aanmelding voor onze nieuwsbrief!

Hij geeft toe: hij schijt héus wel eens bijna in zijn broek bij de dingen die hij doet. Maar dat weerhoudt Rodney den Broeder (21) er niet van zijn vleugels uit te slaan in de theaterwereld. Rodney: “Gooi mij maar in het diepe, laat mij maar spartelen. Daar leer ik van.” Wij spraken met de enthousiaste Bergenaar over zijn talenten en ambities in de entertainmentwereld…

Even bij het begin beginnen: wie is Rodney eigenlijk?

Rodney: “Als ik mezelf moet omschrijven… dan komt het woord ‘creatief’ als eerste in me op. Ja, ik denk dat dat mijn grootste kracht is. Van wie ik dat dan weer heb, geen idee. Mijn ouders doen niks in de creatieve sector. Mijn opa had wel een café en zong vaak liedjes, daar zou het ‘m in kunnen zitten. Maar ik denk toch dat ik met mijn boventallige interesse in toneel een nieuwe generatie ben in de familie. Verder ben ik nu 21 jaar en woon ik al zo goed als heel mijn leven in Bergen op Zoom. Geboren in Rotterdam, dat wel, maar ik was 2 jaar toen mijn ouders hier naartoe verhuisden. Daar ben ik ze dankbaar voor, want als toneelliefhebber kun je niet in een betere stad wonen dan Bergen op Zoom. Er is hier zóveel aan toneelclubjes en entertainment, het één grootser dan het ander.”

Wanneer ontdekte je jouw interesse in acteren en toneel?

Rodney: “Ik weet nog dat ik vroeger op feestjes altijd al showtjes opvoerde voor familie. En ik hield van verkleden, steeds een ander typetje van mezelf maken. Toen ik 9 jaar was ben ik gestart bij de musicalkids op het Centrum voor de Kunsten in Bergen op Zoom (CKB), dat heb ik zeven jaar gedaan. Ondertussen keek ik ook verder: ik kreeg rollen bij de Vierschaar, jeugdtheater Rotonde, Toneelvereniging Première… Sinds dit jaar ben ik ook bij de BOV gestart. Voor mijn gevoel is de BOV het hoogst haalbare in Bergen op Zoom als het op theater aankomt. Hoewel het een amateurvereniging is, ligt de lat dicht bij het professionele. Niet voor niets won de club vorig jaar de prijs voor beste amateurmusical van Nederland. Mijn komst naar de BOV is daarmee weer een uitdaging voor mezelf. Maar dat vind ik wel lekker. Op safe spelen is makkelijk, maar liever gooi ik mezelf in het diepe en leer ik weer veel.”

Je bent nog vrij jong. Kun je nu al van hoogtepunten spreken in je carrière op het toneel?

Rodney: “Vorig jaar ben ik afgestudeerd aan de theaterschool in Tilburg. Dat afstuderen gaf mij een soort bevestiging: ik kan dit, dit is mijn vak. Na de theaterschool heb ik nog getwijfeld of ik verder wilde studeren, maar ik besloot mijn eigen entertainmentbureau op te zetten, RDB – party & entertainment. Dat is nu bijna een jaar geleden en loopt gelukkig verrassend goed, dus misschien is dat wel een hoogtepunt tot nu toe. Met mijn bedrijf zorg ik voor passend entertainmentaanbod op verschillende locaties in Bergen op Zoom en omgeving. Ik weet dat ik niet de enige ben met zo’n bureau in Bergen op Zoom. Daar heb je het weer: de entertainmentwereld is hier relatief gezien zo groot. Maar ik heb goed contact met bijvoorbeeld Diemer van Wijk, de eigenaar van een vergelijkbaar bureau. Hij is ook weer regisseur bij de BOV en zo komen we elkaar op verschillende plekken tegen binnen de branche. Een concurrent voel ik me dan ook niet, ik geloof liever dat je krachten kunt bundelen dan elkaar stug uit de weg gaan. We hebben een vergelijkbare ambitie, dat is toch juist mooi?”

Wat zijn voor jou nog ambities voor de toekomst?

Rodney: “Ik heb nooit de ambitie gehad om heel beroemd te worden, maar dat is volgens mij juist wel goed. Op de theaterschool zat ik met studenten die hoopten de nieuwe Chantal Janzen te worden. Dat vind ik niet slim, dan leg je de lat zó hoog voor jezelf. Liever geniet ik juist van alles wat wel lukt onderweg en zie ik wel waar ik uiteindelijk beland. Ik wil vooral doen waar ik blij van word. En als ik volgend jaar voel dat ik het acteren minder leuk begin te vinden, laat ik dat onderdeel los. Ik luister naar mijn gevoel en ben niet zo bang om fouten te maken. De enige lat die ik leg voor mezelf, is dat ik kwaliteit blijf leveren in wat ik doe.”