Sjoerd van den Boom: ‘Het leven is te interessant om oppervlakkige gesprekken te voeren’

Verhalen / Erfgoed & Cultuur

Wil je vaker lezen over Bergen op Zoom?

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Waarin ben je geïntereseerd?

Bedankt voor je aanmelding voor onze nieuwsbrief!

Bij de naam Sjoerd van den Boom denken veel mensen in Bergen op Zoom aan ‘de kunstschilder’. Maar eigenlijk is hij meer dan dat. Zijn doeken zijn naar eigen zeggen dan ook meer dan doeken. Het zijn spiegels. Sjoerd: “In elk doek dat ik maak, zie ik een persoonlijk verhaal van mezelf terugkomen. Datzelfde geldt voor mijn cursisten. In hun doeken zie ik hun verhalen.” Tijd voor een goed gesprek over het leven…

Even bij het begin beginnen: wie is Sjoerd eigenlijk?

Sjoerd: “Ik ben geboren en getogen Bergenaar, opgegroeid in een gezin van zes kinderen. Op de havo kwam ik erachter dat ik talent had voor tekenen, dus als klein ventje wist ik al snel dat ik naar de kunstacademie wilde. Doordat ik nummer vijf was in ons gezin hadden mijn ouders bij mij al niet meer de wens dat ik iets groots of belangrijks moest gaan doen, als je dat zo kunt noemen. Ze steunden me meteen toen ik zei dat ik naar de kunstacademie wilde. Ik moest vooral gaan doen waar ik blij van werd, meenden ze.” Lachend: “En veel anders dan tekenen kon ik eigenlijk ook niet. Dus zo ging ik. Naar Antwerpen. Meteen na de opleiding ben ik voor mezelf begonnen, als zelfstandig kunstschilder. Dat begon zoals gebruikelijk met het schilderen van doeken, maar al snel werd het meer dan dat.”

Je bent naar eigen zeggen inmiddels meer dan alleen kunstschilder. Kun je daar iets over vertellen?

Sjoerd: “Het is nu 28 jaar geleden dat ik afstudeerde. In al die jaren heb ik veel projecten gedaan en cursisten mogen ontvangen bij mij thuis. Steeds meer verschoof mijn focus van sec schilderen naar het helpen van anderen, in combinatie met kunst maken. Zo begon ik met het begeleiden van mensen met een beperking. Ik praatte met ze, en als dat niet lukte gingen we schilderen. Dan kwamen er vaak al snel emoties los en verhalen boven. Wat ik vaak hoorde is dat mensen het fijner vinden om bij mij hun verhaal te doen dan bij een psycholoog. Een psycholoog relateren we aan iets stoms, schilderen aan iets leuks. Ik denk dat daar een groot verschil zit. Een ander project wat ik heel mooi vond om te doen, was een project voor rouw bij kinderen. We schilderden talloze vogelhuisjes en daar mochten de  kinderen briefjes in stoppen voor iemand die ze verloren waren. Dat werkte goed omdat alle vogelhuisjes bij elkaar hingen. De kinderen voelden daardoor de verbondenheid met elkaar. Ze waren niet alleen. Dat was prachtig om te zien. Daarmee hebben we een taboe doorbroken door kinderen over de dood te laten praten en nadenken.”

Wat mooi. Is dat verbinden van mensen dan ook wat je zo graag doet in het leven?

Sjoerd: “Ja, exact dat vind ik prachtig om te doen. Mensen aan elkaar verbinden, verhalen delen. Zo ben ik momenteel in samenwerking met tanteLouise bezig om de verhalen van ouderen te delen in een boek. Ik maak schilderingen rondom die verhalen. ‘De vergeten verhalen’, noemen journalist Willem Jongeneelen en ik dit project. Het bijzondere hieraan is dat de ouderen, die soms al jaren samen in een gebouw wonen, elkaar ineens veel beter leren kennen. Blijken ze ineens gezamenlijke passies te hebben gedeeld in het verleden, zonder dat ze dat al die tijd van elkaar wisten. Ook voor de zorgverleners is het waardevol die informatie te hebben. Het maakt het gemakkelijker een echt gesprek te voeren met de ouderen. En verder is het natuurlijk gewoon prachtig om dit te doen, wat het dan ook oplevert. Het leven is te interessant om oppervlakkige gesprekken te voeren.”

Ben je altijd al zo bezig geweest met de zin van het leven?

Sjoerd: “Dat is erin geslopen, denk ik. In al die jaren ontmoet je talloze mensen en krijg je steeds meer door hoe mensen zijn. Ik vind het heel erg zonde dat er vaak pas tijdens een uitvaart gezegd wordt over iemand wat we echt vinden. Waarom niet gewoon in het leven zelf nog deze mooie verhalen delen? Communicatie is een van de mooiste, maar ook moeilijkste dingen in het leven. Of althans, mensen maken het moeilijk. Zelf ben ik altijd erg eerlijk en open, ik zeg gewoon hoe ik over dingen denk. Dat vergemakkelijkt communiceren, maar mensen durven het vaak niet. Het kan confronterend zijn. Maar je houdt er uiteindelijk de juiste mensen mee over die bij jou passen.”

Heb jij nog ambities voor de toekomst?

Sjoerd: “Ik ben jarenlang naast het schilderen ontzettend druk geweest met allerlei verenigingen in Bergen op Zoom. Aan Stichting Vastenavend heb ik mijn handen een tijdlang vol gehad. Inmiddels heb ik de meeste van die verplichtingen losgelaten en heb ik meer rust om weer echt te doen waar ik heel erg blij van word. Waar ik vroeger nog de ambitie had om wereldberoemd te worden, ben ik nu meer dan tevreden met mijn ‘roem’ in Bergen op Zoom. Mijn huidige ambitie is om dit, het kunstschilderen, nog te blijven doen zolang ik in leven ben. Daarvan word ik écht gelukkig.”